De krantencommentaren van maandag 8 februari 2010

Deze week wordt een cruciale week voor Europa en in het bijzonder voor zijn nieuwe president Herman Van Rompuy. Donderdag komen de 27 staats- en regeringsleiders informeel bijeen in Brussel. Van Rompuy hoopt de fundamenten te kunnen leggen voor een nieuwe sociaal-economische strategie. DE STANDAARD houdt de adem in: Europa heeft nu meer dan ooit onjuist en onverantwoord. Onjuist, omdat de situatie bij ons helemaal niet zo dramatisch is als in Griekenland. Onverantwoord omdat je met zo'n onheilsboodschappen de aasgieren van de speculanten aantrekt en alles en iedereen naar beneden sleurt.

De financiele situatie van ons land is allesbehalve rooskleurig; da's waar, maar paniekzaaiers die de hele economie kunnen schaden; die moeten we niet hebben. DE TIJD stelt vast dat op de top van de G7 een consensus is gegroeid om een bijzondere belasting op banken in te voeren. Dat moet gedeeltelijk de massale overheidssteun aan de banken compenseren tijdens de financiele crisis. Jean Vanempten hoopt dat het niet bij een loutere belasting blijft maar dat dit gepaard gaat met structurele maatregelen om excessen in de bankwereld te voorkomen.

Kristof Simoens vindt niet dat je kan eisen dat vreemdelingen zich integreren en Nederlands leren, maar ze dan geen plek kunnen aanbieden in de taalklas. De Vlaamse overheid moet dit dringend aanpakken en liefst niet met politieke spelletjes.

Hij maakt de balans op van een eerste weekend nultolerantie in Brussel: 20 personen opgepakt en kort daarna weer vrijgelaten. Luc Van der kelen wordt er moedeloos van. Je moet écht al een serieuze gewapende overval gepleegd hebben om nog te moeten zitten. En dan komen we al snel in een vicieuze cirkel: er leeft een gevoel van straffeloosheid en daardoor ontstaat nog meer criminaliteit. Kijk: téveel discipline maakt een samenleving onleefbaar; maar té weinig discipline ook zal Brussel een probleem blijven zolang we het beleid niet vereenvoudigen. In Brussel heb je 19 gemeentebesturen; een hoofdstedelijk parlement, een Brusselse regering, Franse en Nederlandse gemeenschapscommissies, ontelbare adviesraden en dan nog een gouverneur en een adjunct gouverneur. Dat kost handenvol geld en dat maakt efficient werken bijna onmogelijk. Maar mandaten afschaffen, oei oei, dat is wel het laatste waar politieke partijen aan denken.